DDevelopment & Design

import z bazy z błędnym kodowaniem

Ostatnio musiałem importować dane z bazy danych z kodowaniem w której zachodnioeuropejskiego w której były przechowywane polskie znaki. Było z tym trochę problemów, więc opiszę rozwiązanie

Zagadnienie Baza A – źródłowa, u klienta. Kodowanie zachodnioeuropejskie WE8DEC. Przechowywane są w niej jednak polskie znaki w kodowaniu EE8ISO8859P2 czyli ISO-8859-2. Takie kodowanie stosuje klient bazy. Oracle pozwala na takie kombinacje. Miałem kiedyś do czynienia z bazą danych w kodowaniu US7ASCII, która też przechowywała polskie znaki, mimo że to kodowanie zawiera tylko na znaki do kodu 127 a więc bez narodowych. Można zapisywać lub odczytywać dane z poziomu klienta tak aby konwersje nie miały miejsca – dzięki temu obce kodowanie nie przeszkadza. Problem pojawił się przy dostępie przez DB linki, ale o tym za chwilę. Baza B – docelowa, u nas. Optymalne kodowanie AL32UTF8 pozwalające przechowywać wszystkie znaki łącznie ze wschodnioazjatyckimi.

Próba rozwiązania Pierwsza próba importu polegała na wykonaniu insert into /tabela z B/ select … from /tabela z A/. Przy takiej operacji Oracle robił konwersję znaków z kodowania zachodnioeuropejskiego na unicode. W efekcie otrzymywaliśmy “krzaczki”, ale były to różne “krzaczki”, tak się przynajmniej na początkowo wydawało. Skoro literka Ą ma w kodowaniu ISO 8859-2 kod 0xA1 a pod tym kodem w ISO 8859-1 widnieje znak ¡, więc importował się np. ZWI¡ZEK. Wydawało się, że wystarczy tylko dopisać funkcję konwertującą odpowiedni “krzaczek” na odpowieni polski znak i będzie po kłopocie. Okazało się jednak, że literki Ś i Ż konwertują się na ten sam symbol � oznaczający nieznany znak. Rozwiązanie Pojawił się pomysł, aby funkcją utl_raw.cast_to_raw skonwertować oryginalny VARCHAR2 z systemu A na tym RAW, potem zaimportować do B i tam funkcją utl_raw.cast_to_varchar2 przekształcić z RAW na VARCHAR2 omijając po drodze konwersję. Okazało się jednak, że podczas odwoływania się z B do A poprzez dblink konwersja następuje przed wywołaniem  utl_raw.cast_to_raw i to mimo wymuszenia, aby funkcja się wykonywała na zdalnym serwerze. Konieczne okazało się utworzenie na A widoków zwracających wynik operacji utl_raw.cast_to_raw na polach z polskimi znakami. Dzięki temu poprzez dblink importowane są z A do B tablice bajtów typu RAW. Potem można w B przekonwertować wpis z RAW do VARCHAR2, ale najpierw trzeba przekształcić odebraną tablicę bajtów aby tekst zapisany w niej w kodowaniu EE8ISO8859P2 został przekształcony na tekst zapisany w kodowaniu bazy B – AL32UTF8. Polecenie wygląda więc następująco utl_raw.cast_to_varchar2(utl_raw.convert(kolumna_z_polskimi_znakami, ‘AMERICAN_AMERICA.AL32UTF8’, ‘AMERICAN_AMERICA.EE8ISO8859P2’)) i rozwiązało problem konwersji.

— Previous article

After WarJUG

Next article —

Drawing arrows in JavaFX

You May Also Like
DDevelopment & Design

Spock, Java and Maven

Few months ago I've came across Groovy - powerful language for JVM platform which combines the power of Java with abilities typical for scripting languages (dynamic typing, metaprogramming).

Together with Groovy I've discovered spock framework (https://code.google.com/p/spock/) - specification framework for Groovy (of course you can test Java classes too!). But spock is not only test/specification framework - it also contains powerful mocking tools.

Even though spock is dedicated for Groovy there is no problem with using it for Java classes tests. In this post I'm going to describe how to configure Maven project to build and run spock specifications together with traditional JUnit tests.


Firstly, we need to prepare pom.xml and add necessary dependencies and plugins.

Two obligatory libraries are:
<dependency>
    <groupid>org.spockframework</groupId>
    <artifactid>spock-core</artifactId>
    <version>0.7-groovy-2.0</version>
    <scope>test</scope>
</dependency>
<dependency>
    <groupid>org.codehaus.groovy</groupId>
    <artifactid>groovy-all</artifactId>
    <version>${groovy.version}</version>
    <scope>test</scope>
</dependency>
Where groovy.version is property defined in pom.xml for more convenient use and easy version change, just like this: 
<properties>
    <gmaven-plugin.version>1.4</gmaven-plugin.version>
    <groovy.version>2.1.5</groovy.version>
</properties>

I've added property for gmaven-plugin version for the same reason ;)

Besides these two dependencies, we can use few additional ones providing extra functionality:
  • cglib - for class mocking
  • objenesis - enables mocking classes without default constructor
To add them to the project put these lines in <dependencies> section of pom.xml:
<dependency>
    <groupid>cglib</groupId>
    <artifactid>cglib-nodep</artifactId>
    <version>3.0</version>
    <scope>test</scope>
</dependency>
<dependency>
    <groupid>org.objenesis</groupId>
    <artifactid>objenesis</artifactId>
    <version>1.3</version>
    <scope>test</scope>
</dependency>

And that's all for dependencies section. Now we will focus on plugins necessary to compile Groovy classes. We need to add gmaven-plugin with gmaven-runtime-2.0 dependency in plugins section:
<plugin>
    <groupid>org.codehaus.gmaven</groupId>
    <artifactid>gmaven-plugin</artifactId>
    <version>${gmaven-plugin.version}</version>
    <configuration>
        <providerselection>2.0</providerSelection>
    </configuration>
    <executions>
        <execution>
            <goals>
                <goal>compile</goal>
                <goal>testCompile</goal>
            </goals>
        </execution>
    </executions>
    <dependencies>
        <dependency>
            <groupid>org.codehaus.gmaven.runtime</groupId>
            <artifactid>gmaven-runtime-2.0</artifactId>
            <version>${gmaven-plugin.version}</version>
            <exclusions>
                <exclusion>
                    <groupid>org.codehaus.groovy</groupId>
                    <artifactid>groovy-all</artifactId>
                </exclusion>
            </exclusions>
        </dependency>
        <dependency>
            <groupid>org.codehaus.groovy</groupId>
            <artifactid>groovy-all</artifactId>
            <version>${groovy.version}</version>
        </dependency>
    </dependencies>
</plugin>

With these configuration we can use spock and write our first specifications. But there is one issue: default settings for maven-surefire plugin demand that test classes must end with "..Test" postfix, which is ok when we want to use such naming scheme for our spock tests. But if we want to name them like CommentSpec.groovy or whatever with "..Spec" ending (what in my opinion is much more readable) we need to make little change in surefire plugin configuration:
<plugin>
    <groupid>org.apache.maven.plugins</groupId>
    <artifactid>maven-surefire-plugin</artifactId>
    <version>2.15</version>
    <configuration>
        <includes>
            <include>**/*Test.java</include>
            <include>**/*Spec.java</include>
        </includes>
    </configuration>
</plugin>

As you can see there is a little trick ;) We add include directive for standard Java JUnit test ending with "..Test" postfix, but there is also an entry for spock test ending with "..Spec". And there is a trick: we must write "**/*Spec.java", not "**/*Spec.groovy", otherwise Maven will not run spock tests (which is strange and I've spent some time to figure out why Maven can't run my specs).

Little update: instead of "*.java" postfix for both types of tests we can write "*.class" what is in my opinion more readable and clean:
<include>**/*Test.class</include>
<include>**/*Spec.class</include>
(thanks to Tomek Pęksa for pointing this out!)

With such configuration, we can write either traditional JUnit test and put them in src/test/java directory or groovy spock specifications and place them in src/test/groovy. And both will work together just fine :) In one of my next posts I'll write something about using spock and its mocking abilities in practice, so stay in tune.